
Een Byzantijnse viering is een voortdurend gezongen dialoog tussen alle aanwezigen: priesters, diakens, lezers, het koor en iedereen die bij de viering aanwezig is. Zo dragen we allen bij aan de viering; we zijn geen toeschouwers, maar deelnemers. De hele gemeenschap richt zich zo samen tot God. Iconen spelen een grote rol. Iconen zijn niet bedoeld als kunstwerk of illustratie, maar willen uitdrukken dat God zich in ieder mens laat zien, in verleden, heden en toekomst. Ieder mens is een icoon, geschapen naar Gods beeld. Byzantijnse vieringen spreken de mens in al zijn zintuigen aan: door de kleurrijke iconen, de geurende wierook, het melodieuze gezang, de feestelijke entourage.
Op zondag 3 mei krijgen wij bezoek van het vermaarde Hoorns Byzantijns Mannenkoor onder leiding van Gregori Sergei Sarolea. Het Hoorns Byzantijns Mannenkoor is eind 1985 opgericht. Vanaf het begin heeft het koor zich gepresenteerd als een koor dat zich ten doel stelt de Slavische-Byzantijnse gezangen zo authentiek mogelijk te vertolken. De nadruk ligt vooral op het liturgische repertoire van de Russisch-Orthodoxe kerk. Vanaf 1989 staat het koor onder artistieke leiding van Grigori S. Sarolea. Het reportoire is danig verbreed. Naast de vierstemmigheid van muziek van de 19de-eeuwse componisten (romantiek), richt het HBM zich ook op de Russisch monatieke (=klooster) stijl. Het Hoorns Byzantijns Mannenkoor zingt ook a capella liturgische liederen en oosterse volksliedjes.